ภาค 0 · ชั่วโมงแรก
ของจริงพังได้จริง เปิดสำเนาให้มันดูก่อนเสมอ
บทที่แล้วคุณสั่งครั้งเดียวแล้วมีไฟล์สารบัญโผล่ขึ้นมาในโฟลเดอร์ซ้อม พอเห็นแบบนั้นแล้วสิ่งที่ทุกคนอยากทำต่อเหมือนกันหมด คือเปิดโฟลเดอร์งานจริงที่ค้างมาสามปี แล้วสั่งประโยคเดียวให้มันจัดให้เรียบร้อยทั้งโฟลเดอร์ โฟลเดอร์นั้นมีสัญญาที่ส่งลูกค้าไปแล้ว มีใบเสนอราคาที่รออนุมัติอยู่ มีไฟล์ที่หัวหน้าขอดูพรุ่งนี้เช้า ถ้ามันเขียนทับไฟล์ผิดตัวไปหนึ่งไฟล์ คุณไม่ได้เสียเวลาสิบนาที คุณเสียทั้งวัน อีกเรื่องที่ต้องเข้าใจให้ตรงตั้งแต่วันนี้ เครื่องมือตัวนี้ไม่ได้ถูกขังอยู่ในโฟลเดอร์ที่คุณเปิด ถ้ามันคิดว่าคำตอบอยู่ในโฟลเดอร์ข้าง ๆ มันเดินไปดูเองได้ การเปิดโฟลเดอร์ให้ถูกไม่ได้มีไว้เพื่อให้มันหาไฟล์เจอ มันเจออยู่แล้ว แต่มีไว้เพื่อให้คุณเห็นด้วยตาว่าตอนนี้มันกำลังยุ่งอยู่กับไฟล์ไหน ขอบเขตที่ได้ผลจริงต้องเขียนลงไปในคำสั่ง ไม่ใช่หวังว่าการเปิดโฟลเดอร์แคบ ๆ จะกันมันไว้ได้ บทนี้ให้ของสามอย่าง รายการเช็คสี่ข้อก่อนเอาของจริงเข้ามา คำสั่งแนะนำตัวที่ควรพิมพ์เป็นประโยคแรกกับทุกโฟลเดอร์ใหม่ และวิธีอ่านป้ายกับสีกรอบช่องพิมพ์ให้รู้ว่าตอนนี้มันจะถามก่อนแก้ หรือแก้ให้เลยโดยไม่ถาม ก่อนจะไปถึงตรงนั้น ลองพิมพ์แบบที่คนส่วนใหญ่พิมพ์กันวันแรกก่อน แต่พิมพ์ใส่โฟลเดอร์ซ้อมของบทที่แล้วนะ ไม่ใช่ของจริง
โฟลเดอร์นี้รกมาก ช่วยจัดให้เป็นระเบียบหน่อย ไฟล์ไหนซ้ำกันลบทิ้งได้เลยเปิดโฟลเดอร์ซ้อมสิบไฟล์ของบทที่แล้วขึ้นมา แล้วก๊อปประโยคนี้ไปวางในช่องพิมพ์จริง ๆ ห้ามพิมพ์ใส่โฟลเดอร์งานจริงเด็ดขาด ดูว่ามันเริ่มลงมือจากตรงไหน แล้วดูว่ากล่องแรกที่เด้งขึ้นมาถามคุณ ถามเรื่องอะไร
สิ่งที่คุณจะได้กลับมา และเหตุผลที่มันใช้ไม่ได้
- คำว่าเป็นระเบียบ ไม่มีนิยามระเบียบของคุณคือแยกตามชื่อลูกค้า ระเบียบของมันอาจเป็นแยกตามชนิดไฟล์ คุณไม่ได้บอกไว้ มันเลยเลือกให้เอง แล้วคุณต้องมานั่งรื้อกลับ
- คำว่าซ้ำ คือคำที่อันตรายที่สุดใบเสนอราคาสองฉบับที่ต่างกันแค่ตัวเลขบรรทัดเดียว หน้าตาเหมือนไฟล์ซ้ำมาก แต่ฉบับหนึ่งคือฉบับที่ลูกค้าเซ็นแล้ว การสั่งลบโดยไม่ให้มันเอารายการมาให้ดูก่อน คือการยื่นมีดให้คนที่ไม่รู้จักงานของคุณ
- มันไม่ได้ดูแค่โฟลเดอร์ที่คุณเปิดถ้ามันคิดว่าของที่ต้องใช้อยู่โฟลเดอร์อื่น มันไล่ไปดูเองได้ คุณเลยต้องเขียนขอบเขตลงไปในคำสั่งเอง แล้วมองแถบรายชื่อไฟล์ทางซ้ายไว้ตลอด ว่ามันขยับอะไรอยู่
- งานใหญ่เกินกว่าจะตรวจไหวถ้ามันขยับสามร้อยไฟล์ในรอบเดียว คุณไม่มีทางรู้เลยว่ามันทำถูกกี่ไฟล์ ผิดกี่ไฟล์ ของที่ตรวจไม่ได้ก็เอาไปใช้ไม่ได้อยู่ดี
รายการเช็ค 4 ข้อ ทำให้ครบก่อนเปิดโฟลเดอร์ใหม่ทุกครั้ง
- 1
ทำสำเนาไว้ก่อน แล้วทำงานกับสำเนาเท่านั้น
ก๊อปโฟลเดอร์งานทั้งอันไปวางไว้อีกที่ ตั้งชื่อให้รู้ว่าเป็นสำเนาพร้อมวันที่ เช่น สำเนา-งานขาย-14กันยา ส่วนของจริงปิดไว้ อย่าเปิดในบทนี้ ต่อให้คุณมั่นใจแค่ไหนก็ตาม
- 2
คัดไฟล์อ่อนไหวออกจากสำเนาก่อนเปิด
เงินเดือน สลิป บัตรประชาชนที่สแกนไว้ สัญญาที่มีข้อห้ามเปิดเผย ย้ายออกจากสำเนาให้หมดก่อน เกณฑ์ตัดสินแบบละเอียดอยู่ในบทที่ 22 ตอนนี้ใช้เกณฑ์สั้น ๆ ไปก่อน ถ้าไฟล์นั้นหลุดออกไปข้างนอกแล้วคุณต้องโทรบอกหัวหน้า แปลว่ายังไม่ควรเอาเข้ามา
- 3
เลือกขนาดให้พอดี ไม่เกินห้าสิบไฟล์
โฟลเดอร์แรกที่ควรเอาเข้ามาคือกองที่คุณตรวจงานมันไหวภายในครึ่งชั่วโมง สิบไฟล์น้อยไปจนไม่เห็นประโยชน์ สามร้อยไฟล์คุณตรวจไม่ทัน ห้าสิบไฟล์คือช่วงที่คนส่วนใหญ่พอดีมือ
- 4
เปิดสำเนานั้นในหน้าต่างเดิม แล้วมองแถบรายชื่อไฟล์ทางซ้ายไว้
ใช้เมนู File แล้วเลือกคำสั่งเปิดโฟลเดอร์ ชี้ไปที่สำเนา พอเปิดแล้วรายชื่อไฟล์จะเรียงอยู่แถบซ้าย แถบนั้นคือจอเฝ้าระวังของคุณ ไฟล์ไหนโผล่มาใหม่หรือหายไป คุณจะเห็นทันที
คำสั่งแนะนำตัว ประโยคแรกที่ควรพิมพ์กับทุกโฟลเดอร์ใหม่
บริบท - โฟลเดอร์ที่เปิดอยู่นี้เป็นสำเนา ของจริงเก็บไว้ที่อื่นแล้ว - ข้างในเก็บ [โฟลเดอร์นี้เก็บอะไร] - ฉันไม่ได้เขียนโค้ด ฉันทำงาน [งานที่ฉันทำ] งานที่ต้องการ อ่านไฟล์ทุกไฟล์ในโฟลเดอร์นี้ แล้วบอกฉันว่ามีอะไรอยู่บ้าง โดยเน้นเรื่อง [สิ่งที่ฉันอยากรู้จากโฟลเดอร์นี้] ยังไม่ต้องแก้อะไรทั้งนั้น รูปแบบผลลัพธ์ - ขึ้นต้นด้วยตัวเลขสามบรรทัด มีกี่ไฟล์ ไฟล์เก่าสุดกับใหม่สุดคือเมื่อไร และมีชนิดไฟล์อะไรบ้าง - ต่อด้วยการจัดกลุ่มไฟล์ตามเนื้อข้างในไฟล์ กลุ่มละไม่เกินสองบรรทัด พร้อมจำนวนไฟล์ในกลุ่ม - ปิดท้ายด้วยหัวข้อชื่อ ไฟล์ที่ฉันควรเปิดดูเองก่อน ไม่เกินห้าบรรทัด - ตอบในหน้าจอเท่านั้น รอบนี้ยังไม่ต้องเขียนไฟล์ใหม่ ข้อห้าม - ห้ามแก้ ห้ามลบ ห้ามเปลี่ยนชื่อ ห้ามย้ายไฟล์ใด ๆ ในรอบนี้ - ห้ามออกไปอ่านไฟล์นอกโฟลเดอร์นี้ ถ้าคิดว่าต้องดูของนอกโฟลเดอร์ ให้บอกฉันก่อนว่าจะไปดูอะไรและเพราะอะไร - ไฟล์ไหนเปิดไม่ได้หรืออ่านแล้วไม่เข้าใจ ให้เขียนว่าอ่านไม่ออก ถ้าไม่แน่ใจว่าไฟล์ไหนคืออะไร ให้ถามฉันก่อน อย่าเดา
ช่องที่ต้องเติมเอง
- [โฟลเดอร์นี้เก็บอะไร]
- สำเนาโฟลเดอร์งานขายปีนี้ มีใบเสนอราคา สรุปประชุม และไฟล์ตารางยอดรายเดือนปนกันอยู่ราวห้าสิบไฟล์
- [งานที่ฉันทำ]
- ประสานงานขาย ดูแลลูกค้าองค์กรยี่สิบราย ทำใบเสนอราคาและรายงานยอดส่งหัวหน้าทุกเช้าวันจันทร์
- [สิ่งที่ฉันอยากรู้จากโฟลเดอร์นี้]
- ในนี้มีใบเสนอราคาของลูกค้ารายไหนบ้าง และฉบับล่าสุดของแต่ละรายคือไฟล์ไหน
ผลที่ควรได้
สิ่งที่ต้องเกิดคือมันไล่เปิดอ่านไฟล์ให้ดูทีละไฟล์บนหน้าจอ โดยไม่มีกล่องขออนุญาตเด้งขึ้นมาเลยสักครั้ง เพราะรอบนี้มันแค่อ่าน ไม่ได้แก้อะไร แล้วจบด้วยสรุปที่บอกจำนวนไฟล์ตรงกับที่คุณเห็นในแถบซ้าย ถ้ามันเริ่มเสนอตัวจะจัดไฟล์ให้หรือเริ่มขยับไฟล์ ให้กด Esc หยุดทันที แล้วพิมพ์กลับไปว่า รอบนี้อ่านอย่างเดียว ห้ามแตะไฟล์ และถ้ามันพูดถึงไฟล์ที่คุณไม่เห็นในแถบซ้าย ให้พิมพ์ถามกลับว่า ไฟล์นั้นอยู่ที่ไหน เอามาจากโฟลเดอร์ไหน ก่อนจะเชื่อคำตอบที่เหลือ
ดูให้ออกว่าตอนนี้มันจะถามก่อนแก้ หรือลงมือเลย
- 1
หาป้ายเล็ก ๆ ที่มุมซ้ายล่างของกรอบช่องพิมพ์
ในกรอบที่คุณพิมพ์คำสั่ง มุมซ้ายล่างมีป้ายบอกโหมดอยู่ ค่าเริ่มต้นคือโหมดที่ถามคุณก่อนทุกครั้งที่จะแก้ไฟล์ นั่นคือโหมดที่ทั้งเล่มนี้ใช้เป็นหลัก ปล่อยไว้แบบนั้นถูกแล้ว
- 2
กด Shift Tab เพื่อวนดูโหมดให้ครบ แล้ววนกลับมาที่เดิม
คลิกที่ช่องพิมพ์แล้วกด Shift Tab ป้ายจะเปลี่ยนไปทีละโหมด ทั้งหมดมีหกโหมด กดวนจนกลับมาที่โหมดถามก่อนแก้ ทำแค่นี้พอ เพื่อให้รู้ว่าปุ่มนี้มีอยู่ วันที่ต้องใช้จริงคือบทที่ 4 กับบทที่ 23
- 3
จำสีของกรอบ ไม่ต้องจำชื่อโหมด
พอเปลี่ยนโหมด กรอบช่องพิมพ์เปลี่ยนสีตามไปด้วย โหมดวางแผน กรอบเป็นสีฟ้า ส่วนโหมดที่แก้ให้เลยโดยไม่ถาม กรอบเป็นสีส้ม ชื่อบนป้ายเปลี่ยนได้ทุกเดือน แต่สีไม่มีคำให้เปลี่ยน เห็นกรอบส้มเมื่อไร แปลว่ามันจะไม่ถามคุณแล้ว
- 4
เห็นกรอบส้มทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจ ให้กด Shift Tab กลับทันที
เรื่องนี้เกิดบ่อยตอนมือไปโดนปุ่มเอง ถ้าคุณกำลังทำงานกับสำเนาที่เพิ่งเอาเข้ามา แล้วเห็นกรอบเป็นสีส้ม ให้หยุดพิมพ์ก่อน กด Shift Tab วนกลับไปโหมดถามก่อนแก้ แล้วค่อยสั่งงานต่อ
ทำสองแบบ ได้ผลคนละแบบ
เปิดโฟลเดอร์งานตัวจริงทั้งอันแล้วสั่งกว้าง ๆ
- สามร้อยไฟล์ขยับพร้อมกัน คุณตรวจไม่ทันสักไฟล์
- ไฟล์เงินเดือนกับสัญญาลูกค้าอยู่ในกองเดียวกัน ถูกอ่านไปด้วยทั้งที่คุณไม่ได้ตั้งใจ
- พลาดครั้งเดียวคือของจริงหาย ไม่มีสำเนาให้ถอย
- พอผลออกมาไม่ถูกใจ คุณแยกไม่ออกว่ามันเข้าใจผิด หรือคุณสั่งไม่ชัด
เปิดสำเนาที่คัดมาแล้วห้าสิบไฟล์
- ห้าสิบไฟล์ คุณสุ่มเปิดตรวจเองได้จริงภายในครึ่งชั่วโมง
- ของอ่อนไหวถูกคัดออกตั้งแต่ก่อนเปิด มันไม่มีทางเห็น
- พังเมื่อไรก็ลบสำเนาทิ้งแล้วก๊อปใหม่ ของจริงไม่เคยถูกแตะ
- เห็นชัดว่ามันเข้าใจงานคุณแค่ไหน ก่อนจะปล่อยให้แตะกองที่ใหญ่กว่านี้
50ไฟล์
ขนาดที่พอดีสำหรับโฟลเดอร์งานจริงอันแรกที่คุณเอาเข้ามา มากกว่านี้คุณตรวจงานมันไม่ไหว น้อยกว่านี้คุณจะยังไม่เห็นว่ามันช่วยอะไรได้บ้าง
แบบฝึกหัดก่อนไปบทถัดไป
- ทำทำสำเนาโฟลเดอร์งานจริงหนึ่งโฟลเดอร์ คัดของอ่อนไหวออก ให้เหลือไม่เกินห้าสิบไฟล์ แล้วพิมพ์คำสั่งแนะนำตัวใส่มัน อ่านคำตอบแล้วนับดูว่าจำนวนไฟล์ที่มันบอก ตรงกับที่คุณเห็นในแถบซ้ายหรือเปล่า
- จดจดสองบรรทัดไว้ในโน้ตมือถือ บรรทัดแรกคือโฟลเดอร์นี้เก็บอะไร บรรทัดที่สองคืองานที่คุณทำ สองบรรทัดนี้เอาไปวางหัวคำสั่งได้ทุกบทที่เหลือ ไม่ต้องคิดใหม่อีกเลย
- สังเกตสังเกตว่าตลอดคำสั่งแนะนำตัว มันเปิดอ่านไฟล์เป็นสิบ ๆ ครั้ง แต่ไม่มีกล่องขออนุญาตเด้งเลย เพราะการอ่านไม่ต้องขอ กล่องจะขึ้นก็ต่อเมื่อมันจะแก้หรือจะลบ บทที่ 4 จะพาไปเจอกล่องนั้นเต็ม ๆ