แกะให้ดู
ปัญหาไม่ใช่ว่า AI ไม่เก่ง แต่คือมันไม่รู้ในสิ่งที่คนรอบตัวเรารู้อยู่แล้ว
เวลาเราบอกเพื่อนร่วมงานว่าช่วยร่างเมลตอบเจ้านี้ให้หน่อย เขาทำได้ทันที เพราะเขารู้อยู่แล้วว่าเราเป็นใคร ลูกค้าเจ้านั้นเป็นใคร และเรื่องนี้จบยังไงถึงจะเรียกว่าดี — AI ไม่รู้สักข้อ มันเลยต้องเดา และเวลาเดามันจะเดาแบบกลางที่สุด ซึ่งคือคำตอบที่เอาไปใช้ไม่ได้พอดี
4ส่วน
บริบท งานที่ต้องการ รูปแบบผลลัพธ์ ข้อห้าม — ครบสี่ส่วนเมื่อไร คำตอบที่ได้เอาไปใช้ได้เลย
สี่ส่วน ทีละส่วน
- 1
ส่วนที่ 1 บริบท เราเป็นใคร เรื่องนี้เกี่ยวกับใคร
สองสามบรรทัดพอ ตำแหน่งของเรา ประเภทธุรกิจ และคนที่จะอ่านงานชิ้นนี้เป็นใคร เขาสนใจอะไร มีเวลาแค่ไหน · ส่วนนี้เปลี่ยนคำตอบมากที่สุด และเป็นส่วนที่คนข้ามบ่อยที่สุด
- 2
ส่วนที่ 2 งานที่ต้องการ พร้อมของจริงที่แนบไปด้วย
บอกเป็นการกระทำ ไม่ใช่หัวข้อ เช่นแตกบันทึกประชุมนี้ออกเป็นสิ่งที่ต้องทำ ไม่ใช่พิมพ์ว่าเรื่องประชุม · แล้วแนบของจริงไปด้วยเสมอ อย่าเล่าให้ฟังว่าในไฟล์มีอะไร
- 3
ส่วนที่ 3 รูปแบบผลลัพธ์ หน้าตาของสิ่งที่เราจะเอาไปใช้
ตาราง หรือข้อ ๆ หรือย่อหน้า ยาวเท่าไร ภาษาอะไร ระบุเป็นตัวเลขได้ให้ระบุ เพราะคำว่าไม่เกิน 8 บรรทัด ชัดกว่าคำว่าสั้น ๆ เสมอ
- 4
ส่วนที่ 4 ข้อห้าม เส้นที่ห้ามข้าม
