คำสั่งที่ก๊อปไปใช้ได้เลย
สูตรที่ได้มาใช้ไม่ได้ ไม่ใช่เพราะมันเขียนผิด
แต่เพราะมันไม่เห็นตารางของเรา มันเลยต้องเดาว่าคอลัมน์ชื่ออะไร อยู่ตรงไหน และข้อมูลข้างในหน้าตาแบบไหน — พอเดาผิด สูตรที่ได้ก็ต้องมานั่งแก้ชื่อช่องเอง ซึ่งคือขั้นที่คนไม่ถนัดสูตรทำไม่ได้พอดี ทางแก้ง่ายกว่าที่คิดมาก
4 อย่างที่ต้องแปะไปกับคำถามทุกครั้ง
- 1หัวตารางกับข้อมูลสามแถวแรก ก๊อปจากไฟล์จริงมาวางเป็นข้อความได้เลย สามแถวพอให้มันเห็นว่าวันที่เป็นรูปแบบไหน ตัวเลขมีลูกน้ำไหม
- 2บอกว่าใช้ Excel หรือ Google Sheets เพราะเครื่องหมายคั่นและชื่อฟังก์ชันบางตัวคนละแบบ บอกไปบรรทัดเดียวกันเสียเวลาทีหลัง
- 3⭐ บอกผลที่อยากได้เป็นภาษาคน พร้อมคำตอบที่ควรได้จากสามแถวตัวอย่าง อันนี้คือกับดักที่จับสูตรผิดได้ทันที
- 4สั่งให้อธิบายสูตรทีละส่วน ขั้นนี้คือขั้นที่ทำให้เราเก่งขึ้นจริง เพราะครั้งหน้าเราจะแก้เองได้ ไม่ใช่กลับมาถามใหม่ทั้งสูตร
ถามสองแบบ ได้คนละเรื่อง
ถามลอย ๆ ว่าสูตรนี้เขียนยังไง
- ได้สูตรที่ใช้ชื่อคอลัมน์สมมติ เช่น อ้างช่อง B ทั้งที่ไฟล์เราคอลัมน์นั้นคือ E
- ต้องมานั่งแก้ชื่อช่องเอง ซึ่งคือขั้นที่พลาดบ่อยที่สุด
- วางแล้วได้เลขออกมา แต่ไม่รู้ว่าถูกหรือผิด เพราะไม่มีอะไรให้เทียบ
