น้ำขึ้นไปถึงยอดไม้ได้ยังไง

น้ำที่อยู่บนยอดตอนนี้ เมื่อเช้ายังอยู่ในดิน รากไม่ได้ดูดมันขึ้นมาแบบหลอดดูด แต่ปล่อยให้น้ำในดินค่อย ๆ ซึมเข้าไปเองผ่านขนรากเส้นบางที่แผ่อยู่เต็มไปหมด

ข้างในลำต้นไม่ได้ตัน มีท่อเล็ก ๆ วางเรียงตามยาวอยู่นับไม่ถ้วน แต่ละท่อแคบกว่าเส้นผม แคบจนน้ำเกาะผนังของมันแล้วไต่ขึ้นเองได้นิดหน่อยโดยไม่ต้องมีใครดัน

และน้ำในท่อพวกนั้นไม่ได้เป็นหยดที่ไหลต่อ ๆ กันขึ้นไป โมเลกุลของน้ำเกาะกันเองแน่นมาก จนทั้งท่อกลายเป็นสายเดียวที่ต่อกันยาวตั้งแต่รากขึ้นไปถึงใบ

ทีนี้ไปดูที่ใบ ผิวใบมีรูเล็กจิ๋วเปิดอยู่เต็มไปหมด ต้นไม้ต้องเปิดรูพวกนี้เพื่อรับอากาศที่ใช้ทำอาหาร แต่ทุกวินาทีที่รูเปิด น้ำข้างในก็ระเหยหนีออกไปด้วย

เครื่องยนต์ของต้นไม้จึงไม่ได้อยู่ที่ราก แต่อยู่ที่ใบบนยอด ต้นไม้ไม่ได้ดันน้ำขึ้นไป มันถูกแดดกับอากาศแห้งข้างบนดูดขึ้นไปต่างหาก

แต่สายที่ถูกดึงอยู่ตลอดแบบนี้ก็ตึงมาก ถ้ามีฟองอากาศแทรกเข้าไปในท่อได้เมื่อไร สายจะขาดทันที และท่อเส้นนั้นก็ส่งน้ำต่อไม่ได้อีก

ต้นไม้เลยไม่ได้เดินท่อไว้เส้นเดียว มันมีท่อแยกกันอยู่นับไม่ถ้วนทั่วทั้งลำต้น ขาดไปเส้นหนึ่ง เส้นข้าง ๆ ก็ยังส่งน้ำขึ้นไปต่อได้เหมือนเดิม

และในวันที่แดดแรงกับอากาศแห้งจัด ต้นไม้จะปิดรูบนใบลง ยอมหยุดรับอากาศไว้ก่อน ยอมหยุดโตไปชั่วคราว เพื่อไม่ให้สายน้ำในตัวมันขาด