เห็นภาพการเปลี่ยนแปลง
สีที่ไม่มีใครทาไว้
แสงที่ส่องลงมาดูเหมือนไม่มีสี แต่ข้างในมันคือทุกสีซ้อนกันอยู่
และอากาศที่เราคิดว่าว่างเปล่า จริง ๆ แล้วแน่นไปด้วยของเล็กจิ๋วที่มองไม่เห็น
สีไหนชนง่าย สีนั้นกระจาย
- 1
แต่ละสีคือคลื่นคนละขนาด
สีแดงเป็นคลื่นยาว สีฟ้าเป็นคลื่นสั้น
- 2
คลื่นสั้นสะดุดง่ายกว่า
ของเล็กในอากาศขวางคลื่นสั้นได้ถนัดกว่ามาก
- 3
สะดุดแล้วกระเด็นออก
ไม่ได้ไปต่อทางเดิม แต่แตกออกไปทุกทิศ
แล้วสีฟ้าที่เราเห็นคืออะไรกันแน่
- เรามักคิดว่าท้องฟ้ามีสีฟ้าเป็นของตัวเอง
- แต่อากาศไม่มีสี และแสงที่ส่องมาก็ไม่ได้เป็นสีฟ้า
- สิ่งที่เราเห็นคือแสงสีฟ้าที่หลงทาง กระเด็นวนอยู่เหนือหัวเราทั้งผืน
หันไปทางไหนก็เจอสีฟ้า เพราะแสงที่หลงทางกระจายอยู่รอบตัวเราทุกทิศ
ลองสังเกตดู ฟ้าเหนือหัวเข้มกว่าฟ้าใกล้ขอบฟ้าเสมอ
พอถึงตอนเย็น ไม่มีอะไรบนท้องฟ้าเปลี่ยนเลย เปลี่ยนแค่ระยะทางที่แสงต้องเดิน
ยิ่งเดินไกล ยิ่งเหลือน้อย
- ทางยิ่งยาว โอกาสชนของเล็กในอากาศยิ่งมาก
- สีฟ้าชนง่ายอยู่แล้ว มันจึงถูกกระเด็นทิ้งไปหมดระหว่างทาง
- สีที่ชนยากที่สุดเท่านั้นที่รอดมาถึงตาเรา
แล้วเมฆล่ะ ทำไมถึงขาว ทั้งที่ลอยอยู่ในอากาศเดียวกัน
ท้องฟ้าไม่เคยเปลี่ยนสี — เปลี่ยนแค่ระยะทางที่แสงต้องเดินมาหาเรา
