เส้นแรกของใยแมงมุม

มันไม่ได้พาเส้นแรกข้ามไป มันปล่อยให้ลมพาไป

พอเส้นติดแล้ว มันเดินข้ามไปบนเส้นของตัวเอง

หย่อนตัวลงจากกลางสะพาน แล้วขึงกรอบรอบนอก

ซี่ล้อทุกเส้นวางจากขอบเข้าหาใจกลาง และยังไม่เหนียวสักเส้น

แล้วมันวางเกลียวอีกวงเป็นนั่งร้านให้ตัวเองเดิน

เกลียวที่มันเพิ่งวางเสร็จ มันกินทิ้งไปพร้อมกับที่วางเกลียวจริง

เหยื่อติดใย แต่เจ้าของใยไม่ติด เพราะมันเดินอยู่บนเส้นแห้ง

ใยไม่ใช่แค่ตาข่าย มันคือประสาทสัมผัสที่แผ่ออกไปนอกตัว

ใยที่พังแล้ว มันกินทิ้งทั้งหลังแล้วสร้างใหม่

ไม่มีพิมพ์เขียว มีแต่ลำดับสั้น ๆ ที่ทำซ้ำได้ทุกคืน