เว็บแอป

เว็บสั่งอาหารที่โต๊ะสำหรับร้านข้าวเล็ก ระดับตู้สั่งอาหารหน้าร้านแมคโดนัลด์

โจทย์จากงานจริง — ร้านข้าวเล็ก ๆ ที่ขายข้าวกับน้ำ อยากให้ลูกค้าสแกนแล้วสั่งเองที่โต๊ะ ออเดอร์เด้งเข้าคิวบนจอฝั่งร้าน เจ้าของไม่ต้องเดินจดออเดอร์ และเงินยังเก็บหน้าร้านเหมือนเดิม

อยากสร้างอะไร

เว็บช่วยงานร้านข้าวเล็ก ๆ ที่ขายข้าวกับน้ำ ลูกค้าสแกน QR ที่โต๊ะแล้วสั่งเอง ออเดอร์เด้งเข้าคิวบนจอฝั่งร้าน เจ้าของกดปิดเมื่อยกอาหารออก ไม่ต้องเดินจดออเดอร์ ไม่รับเงินในเว็บ เก็บเงินหน้าร้านเหมือนเดิม

ของที่ใช้เทียบ

ตู้สั่งอาหารหน้าร้านแมคโดนัลด์ — จิ้มเลือกจากรูป แก้ตะกร้าได้ก่อนยืนยัน จบออเดอร์เองโดยไม่ต้องคุยกับพนักงาน

Gauntlet Loop Prompt

ก๊อปทั้งก้อนไปวางใน Claude Code หรือ Codex แล้วปล่อยให้มันวน

1,746 ตัวอักษร

Break this into the smallest pieces that can be improved and judged on their own—you decide what the pieces are, not me. Fan out sub-agents so each piece is worked on individually instead of one agent doing everything in sequence.

Have a separate sub-agent with fresh context open the running site on a cheap phone, order lunch and watch it reach the shop screen—never the builder's summary—and be a genuinely harsh critic. Compare ours against the kiosk blind, side by side: which one takes rice, a fried egg and a cold water to confirmed in fewer taps, and which one a first-timer finishes without asking for help; when ours loses, name the single biggest gap and send the builder back in. No fixed number of rounds. Between major waves, one fresh agent runs a lunch rush end to end and smooths it into one piece.

Keep a live progress page updated as you work. Some things are fixed: the shop's signal drops several times a day, so an order half typed must survive it and still arrive; no money moves through the site, the owner takes cash at the counter; nobody signs up to eat; it runs on an old phone in a wet hand. Use a made-up menu and prices—no real shop's name or photos. /loop until it's utterly perfect. Fan out sub-agents and ultracode.

แก้ในกล่องนี้ได้ก่อนคัดลอก เช่น เปลี่ยนไปเทียบกับของที่คุณอยากได้ — ที่แก้จะไม่ถูกบันทึกกลับ

วางครั้งเดียวก็ได้ของ — ขอแค่เป็น agent ที่กระจาย sub-agent และเปิดดูผลที่รันจริงได้ (แชทธรรมดาไม่เวิร์ก)

คาดหวังผลแบบไหน

เว็บที่สแกน QR บนโต๊ะแล้วเปิดขึ้นมาเป็นเมนูทันทีโดยไม่ต้องสมัครอะไร กดข้าวกับน้ำจบภายในไม่กี่จิ้ม แก้ก่อนยืนยันได้ และพอกดส่งแล้วออเดอร์ไปโผล่เป็นคิวบนจอฝั่งร้านพร้อมเลขโต๊ะ เจ้าของกดปิดทีละใบเมื่อยกอาหารออก กินเวลาเครื่องหลายชั่วโมง เพราะทุกรอบตัวตรวจต้องสั่งจริงบนมือถือแล้วตามไปดูจอร้าน ไม่ใช่แค่อ่านโค้ดแล้วให้ผ่าน

ผ่าให้ดูทีละท่อน

prompt ตัวนี้ไม่ได้ยาวเพราะอยากยาว — ทุกท่อนมีหน้าที่ ตัดออกท่อนไหนก็พังคนละแบบ

I want you to build the ordering side of a small rice-and-drinks shop: the customer scans a QR code at the table, orders from their own phone, and it lands in a queue on the shop's screen the owner clears when food goes out. Hold it to the self-order kiosk at a McDonald's. Beat it on three things¹—how many taps rice and a drink cost from scan to confirmed, whether someone in their sixties finishes alone, and whether a wrong tap can be undone before it is sent. Every word on screen is Thai. Break this into the smallest pieces that can be improved and judged on their own—you decide what the pieces are, not me². Fan out sub-agents so each piece is worked on individually instead of one agent doing everything in sequence³. Have a separate sub-agent with fresh context open the running site on a cheap phone, order lunch and watch it reach the shop screen—never the builder's summary⁴—and be a genuinely harsh critic. Compare ours against the kiosk blind, side by side: which one takes rice, a fried egg and a cold water to confirmed in fewer taps, and which one a first-timer finishes without asking for help⁵; when ours loses, name the single biggest gap and send the builder back in. No fixed number of rounds. Between major waves, one fresh agent runs a lunch rush end to end and smooths it into one piece. Keep a live progress page updated as you work. Some things are fixed: the shop's signal drops several times a day, so an order half typed must survive it and still arrive⁶; no money moves through the site, the owner takes cash at the counter; nobody signs up to eat; it runs on an old phone in a wet hand. Use a made-up menu and prices—no real shop's name or photos. /loop until it's utterly perfect. Fan out sub-agents and ultracode.

1
ของที่ใช้เทียบต้องจับต้องได้
“Hold it to the self-order kiosk at a McDonald's. Beat it on three things”
ของที่ใช้เทียบต้องเป็นของฝั่งลูกค้าเหมือนกัน ตู้สั่งอาหารหน้าร้านแมคจึงตรงกว่าเครื่องคิดเงินของร้าน เพราะทั้งคู่คือ “คนกินกดเอง จนจบออเดอร์โดยไม่ต้องคุยกับใคร” และคนไทยกับโมเดลนึกภาพออกตรงกันโดยไม่ต้องเปิดคู่กัน ที่สำคัญคือต้องบอกด้วยว่าเทียบด้านไหน (สั่งข้าวกับน้ำกินกี่จิ้ม, คนอายุหกสิบกดเองจบไหม, กดผิดถอยกลับได้ไหม) ไม่งั้นตัวตรวจจะไปเทียบว่ารูปอาหารใครสวยกว่า
ถ้าไม่มีของจริงให้เทียบ agent จะตัดสินเองว่า “ดีแล้ว” ตั้งแต่รอบแรก
2
ให้ agent แตกงานเอง
“Break this into the smallest pieces that can be improved and judged on their own—you decide what the pieces are, not me”
ไม่สั่งว่าจะทำกี่หน้าหรือหน้าไหนก่อน เพราะงานนี้มีชิ้นที่คนสั่งนึกไม่ถึงอยู่หลายชิ้น เช่น การผูก QR แต่ละใบเข้ากับโต๊ะให้ร้านรู้ว่าออเดอร์มาจากตรงไหน หรือการกันกดยืนยันซ้ำจนได้ออเดอร์สองใบ ซึ่งจะโผล่มาเองตอน agent ลงมือแตกงาน
บอกเป้า ไม่บอกวิธี — พอสั่งสถาปัตยกรรมเอง เราก็ได้แค่เท่าที่เรานึกออก
3
กระจาย sub-agent
“Fan out sub-agents so each piece is worked on individually instead of one agent doing everything in sequence”
หน้าเลือกเมนูบนมือถือลูกค้า ตะกร้าที่แก้ได้ก่อนยืนยัน การส่งออเดอร์ตอนสัญญาณวูบ คิวฝั่งร้าน และการปิดออเดอร์เมื่อยกอาหารออก แยกกันปรับแยกกันวัดได้หมด และพังทีละชิ้นโดยไม่ลากตัวอื่นลง
ชิ้นเล็กที่แยกตัดสินได้ ทำขนานกันได้ และพังทีละชิ้นโดยไม่ลากตัวอื่นลง
4
critic แยกตัว
“open the running site on a cheap phone, order lunch and watch it reach the shop screen—never the builder's summary”
งานนี้เปิดหน้าเมนูดูสวยแล้วบอกว่าใช้ได้ ไม่พอ เพราะของที่ลูกค้าซื้อคือ “ออเดอร์ไปถึงคนทำข้าว” ตัวตรวจจึงต้องสั่งจริงหนึ่งจาน แล้วตามไปดูว่ามันโผล่บนจอฝั่งร้านจริงไหม และต้องเปิดบนมือถือเครื่องถูก ไม่ใช่จอคอมของคนสร้างที่กว้างกว่ากันสามเท่า
คนสร้างตรวจงานตัวเองแล้วให้ผ่านเสมอ — critic ต้อง context ใหม่และดูของจริง
5
วนจนชนะ ไม่กำหนดรอบ
“which one takes rice, a fried egg and a cold water to confirmed in fewer taps, and which one a first-timer finishes without asking for help”
เกณฑ์เทียบต้องเป็นออเดอร์เดียวกันที่นับจิ้มได้จริง และคำถามที่สองตอบได้ว่าจบหรือไม่จบ ส่วน “อันไหนใช้ง่ายกว่า” ตอบยังไงก็ไม่ผิด แล้วตัวตรวจจะปล่อยผ่านทุกรอบ ที่จงใจไม่เอาคือด้านที่เว็บไปไม่ถึง เช่น เสียงเตือนที่ต้องดังแม้จอดับ เพราะวัดแล้วไม่มีวันชนะ จะกลายเป็นวนไม่จบ
กำหนดจำนวนรอบเมื่อไหร่ ก็ได้ของเท่าที่รอบนั้นพอดี ไม่ใช่เท่าที่ดีพอ
6
เห็นความคืบหน้า + สั่งรันจริง
“the shop's signal drops several times a day, so an order half typed must survive it and still arrive”
ข้อจำกัดที่โจทย์บังคับอยู่ในย่อหน้านี้ทั้งชุด (สัญญาณร้านหลุดกลางออเดอร์ก็ต้องไม่หาย, เงินไม่ผ่านเว็บ, ไม่ต้องสมัครสมาชิกก่อนกินข้าว, ใช้บนมือถือเครื่องเก่ากับมือเปียก) และปิดด้วยเส้นที่ห้ามข้าม คือเมนูกับราคาสมมติล้วน ไม่เอาชื่อร้านหรือรูปของร้านจริงมาใส่
เห็นงานงอกระหว่างทาง กับบรรทัดสุดท้ายที่บอกให้รันแบบ agent จริง ไม่ใช่แชทธรรมดา

ที่คนพลาดกันจริง

ได้หน้าเมนูสวยที่กดสั่งไม่ได้จริง หรือกดได้แต่ออเดอร์ไม่เคยไปถึงฝั่งร้าน ถ้าตัวตรวจไม่ถูกบังคับให้ตามไปดูจอร้าน มันจะจบที่ “เปิดหน้าเว็บแล้วสวยดี” ทุกรอบ
สัญญาณร้านวูบตอนกดยืนยัน แล้วลูกค้ากดซ้ำอีกที ร้านได้ออเดอร์สองใบ ข้าวออกสองจาน เรื่องนี้เกิดจริงทุกวันในร้านที่เน็ตไม่นิ่ง ต้องกันไว้ตั้งแต่แรก ไม่ใช่ไปแก้ตอนเจอ
บังคับสมัครสมาชิกหรือกรอกเบอร์ก่อนสั่ง คนหิวข้าวไม่ทำตาม เขาเงยหน้าเรียกเจ้าของแทน แล้วเว็บก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย
QR ทุกโต๊ะเป็นใบเดียวกัน พอออเดอร์เข้ามาร้านไม่รู้ว่าต้องยกไปโต๊ะไหน กลายเป็นเพิ่มงานให้เจ้าของแทนที่จะลด
รูปเมนูไฟล์ใหญ่จนโหลดไม่ขึ้นบนเน็ตร้านกับมือถือเครื่องเก่า ตัวตรวจที่เปิดบนเครื่องแรงจะไม่มีวันเจอปัญหานี้
ฝั่งร้านไม่มีปุ่มบอกว่าของหมด ข้าวหมดตอนบ่ายเป็นเรื่องปกติของร้านเล็ก ถ้าปิดเมนูรายตัวไม่ได้ เจ้าของจะกลับไปเดินบอกลูกค้าเองอยู่ดี
ยัดฟีเจอร์จนเกินโจทย์ สะสมแต้ม คูปอง รายงานยอดขายรายเดือน ทั้งที่ร้านขอแค่ให้ลูกค้าสั่งเองได้และออเดอร์เข้าครัวถูกโต๊ะ

อยากได้ของตัวเองบ้าง

เปลี่ยนโจทย์กับของที่ใช้เทียบให้เป็นของคุณ แล้วให้ระบบร่าง prompt ให้ทั้งก้อน

ไปหน้าสร้าง prompt

ของที่ dev แนะนำ

เป็นลิงก์ affiliate — ถ้าคุณช้อปผ่านลิงก์นี้ dev ได้ค่าคอมเล็กน้อย โดยราคาคุณเท่าเดิม 🙏

AULA F75 Mechanical Keyboard (75%)

วันหนึ่งพิมพ์ prompt กับรีวิวโค้ดเป็นหมื่นตัวอักษร คีย์บอร์ดเมคานิคอลช่วยเรื่องความล้ามือจริง เลย์ 75% ประหยัดโต๊ะด้วย

2,114 บาทดูบน Shopee

OBSBOT Meet SE เว็บแคม 1080P (AI ตามหน้า)

สอนสด/สัมภาษณ์แล้วภาพไม่ดูเหมือนกล้องโน้ตบุ๊กปี 2015 มี AI ตามหน้าให้ ขยับออกนอกเฟรมไม่ได้

2,670 บาทดูบน Shopee

BOYA BY-V10/V20 ไมค์ไร้สาย ตัดเสียงรบกวน ไมค์ไลฟ์สด ไมค์อัดเสียง สำหรับ สมาร์ทโฟน

อุปกรณ์เริ่มทำคอนเทนต์/สอนออนไลน์ หารายได้เสริม

1,328 บาทดูบน Shopee

เว็บสั่งอาหารที่โต๊ะสำหรับร้านข้าวเล็ก ระดับตู้สั่งอาหารหน้าร้านแมคโดนัลด์

คาดหวังผลแบบไหน

ผ่าให้ดูทีละท่อน

ของที่ใช้เทียบต้องจับต้องได้

“Hold it to the self-order kiosk at a McDonald's. Beat it on three things”

ของที่ใช้เทียบต้องเป็นของฝั่งลูกค้าเหมือนกัน ตู้สั่งอาหารหน้าร้านแมคจึงตรงกว่าเครื่องคิดเงินของร้าน เพราะทั้งคู่คือ “คนกินกดเอง จนจบออเดอร์โดยไม่ต้องคุยกับใคร” และคนไทยกับโมเดลนึกภาพออกตรงกันโดยไม่ต้องเปิดคู่กัน ที่สำคัญคือต้องบอกด้วยว่าเทียบด้านไหน (สั่งข้าวกับน้ำกินกี่จิ้ม, คนอายุหกสิบกดเองจบไหม, กดผิดถอยกลับได้ไหม) ไม่งั้นตัวตรวจจะไปเทียบว่ารูปอาหารใครสวยกว่า

ถ้าไม่มีของจริงให้เทียบ agent จะตัดสินเองว่า “ดีแล้ว” ตั้งแต่รอบแรก

ให้ agent แตกงานเอง

“Break this into the smallest pieces that can be improved and judged on their own—you decide what the pieces are, not me”

ไม่สั่งว่าจะทำกี่หน้าหรือหน้าไหนก่อน เพราะงานนี้มีชิ้นที่คนสั่งนึกไม่ถึงอยู่หลายชิ้น เช่น การผูก QR แต่ละใบเข้ากับโต๊ะให้ร้านรู้ว่าออเดอร์มาจากตรงไหน หรือการกันกดยืนยันซ้ำจนได้ออเดอร์สองใบ ซึ่งจะโผล่มาเองตอน agent ลงมือแตกงาน

บอกเป้า ไม่บอกวิธี — พอสั่งสถาปัตยกรรมเอง เราก็ได้แค่เท่าที่เรานึกออก

กระจาย sub-agent

“Fan out sub-agents so each piece is worked on individually instead of one agent doing everything in sequence”

หน้าเลือกเมนูบนมือถือลูกค้า ตะกร้าที่แก้ได้ก่อนยืนยัน การส่งออเดอร์ตอนสัญญาณวูบ คิวฝั่งร้าน และการปิดออเดอร์เมื่อยกอาหารออก แยกกันปรับแยกกันวัดได้หมด และพังทีละชิ้นโดยไม่ลากตัวอื่นลง

ชิ้นเล็กที่แยกตัดสินได้ ทำขนานกันได้ และพังทีละชิ้นโดยไม่ลากตัวอื่นลง

critic แยกตัว

“open the running site on a cheap phone, order lunch and watch it reach the shop screen—never the builder's summary”

งานนี้เปิดหน้าเมนูดูสวยแล้วบอกว่าใช้ได้ ไม่พอ เพราะของที่ลูกค้าซื้อคือ “ออเดอร์ไปถึงคนทำข้าว” ตัวตรวจจึงต้องสั่งจริงหนึ่งจาน แล้วตามไปดูว่ามันโผล่บนจอฝั่งร้านจริงไหม และต้องเปิดบนมือถือเครื่องถูก ไม่ใช่จอคอมของคนสร้างที่กว้างกว่ากันสามเท่า

คนสร้างตรวจงานตัวเองแล้วให้ผ่านเสมอ — critic ต้อง context ใหม่และดูของจริง

วนจนชนะ ไม่กำหนดรอบ

“which one takes rice, a fried egg and a cold water to confirmed in fewer taps, and which one a first-timer finishes without asking for help”

เกณฑ์เทียบต้องเป็นออเดอร์เดียวกันที่นับจิ้มได้จริง และคำถามที่สองตอบได้ว่าจบหรือไม่จบ ส่วน “อันไหนใช้ง่ายกว่า” ตอบยังไงก็ไม่ผิด แล้วตัวตรวจจะปล่อยผ่านทุกรอบ ที่จงใจไม่เอาคือด้านที่เว็บไปไม่ถึง เช่น เสียงเตือนที่ต้องดังแม้จอดับ เพราะวัดแล้วไม่มีวันชนะ จะกลายเป็นวนไม่จบ

กำหนดจำนวนรอบเมื่อไหร่ ก็ได้ของเท่าที่รอบนั้นพอดี ไม่ใช่เท่าที่ดีพอ

เห็นความคืบหน้า + สั่งรันจริง

“the shop's signal drops several times a day, so an order half typed must survive it and still arrive”

ข้อจำกัดที่โจทย์บังคับอยู่ในย่อหน้านี้ทั้งชุด (สัญญาณร้านหลุดกลางออเดอร์ก็ต้องไม่หาย, เงินไม่ผ่านเว็บ, ไม่ต้องสมัครสมาชิกก่อนกินข้าว, ใช้บนมือถือเครื่องเก่ากับมือเปียก) และปิดด้วยเส้นที่ห้ามข้าม คือเมนูกับราคาสมมติล้วน ไม่เอาชื่อร้านหรือรูปของร้านจริงมาใส่

เห็นงานงอกระหว่างทาง กับบรรทัดสุดท้ายที่บอกให้รันแบบ agent จริง ไม่ใช่แชทธรรมดา

ที่คนพลาดกันจริง

ได้หน้าเมนูสวยที่กดสั่งไม่ได้จริง หรือกดได้แต่ออเดอร์ไม่เคยไปถึงฝั่งร้าน ถ้าตัวตรวจไม่ถูกบังคับให้ตามไปดูจอร้าน มันจะจบที่ “เปิดหน้าเว็บแล้วสวยดี” ทุกรอบ

สัญญาณร้านวูบตอนกดยืนยัน แล้วลูกค้ากดซ้ำอีกที ร้านได้ออเดอร์สองใบ ข้าวออกสองจาน เรื่องนี้เกิดจริงทุกวันในร้านที่เน็ตไม่นิ่ง ต้องกันไว้ตั้งแต่แรก ไม่ใช่ไปแก้ตอนเจอ

บังคับสมัครสมาชิกหรือกรอกเบอร์ก่อนสั่ง คนหิวข้าวไม่ทำตาม เขาเงยหน้าเรียกเจ้าของแทน แล้วเว็บก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย

QR ทุกโต๊ะเป็นใบเดียวกัน พอออเดอร์เข้ามาร้านไม่รู้ว่าต้องยกไปโต๊ะไหน กลายเป็นเพิ่มงานให้เจ้าของแทนที่จะลด

รูปเมนูไฟล์ใหญ่จนโหลดไม่ขึ้นบนเน็ตร้านกับมือถือเครื่องเก่า ตัวตรวจที่เปิดบนเครื่องแรงจะไม่มีวันเจอปัญหานี้

ฝั่งร้านไม่มีปุ่มบอกว่าของหมด ข้าวหมดตอนบ่ายเป็นเรื่องปกติของร้านเล็ก ถ้าปิดเมนูรายตัวไม่ได้ เจ้าของจะกลับไปเดินบอกลูกค้าเองอยู่ดี

ยัดฟีเจอร์จนเกินโจทย์ สะสมแต้ม คูปอง รายงานยอดขายรายเดือน ทั้งที่ร้านขอแค่ให้ลูกค้าสั่งเองได้และออเดอร์เข้าครัวถูกโต๊ะ

คาดหวังผลแบบไหน

ผ่าให้ดูทีละท่อน

ที่คนพลาดกันจริง

ของที่ dev แนะนำ

AULA F75 Mechanical Keyboard (75%)

OBSBOT Meet SE เว็บแคม 1080P (AI ตามหน้า)

BOYA BY-V10/V20 ไมค์ไร้สาย ตัดเสียงรบกวน ไมค์ไลฟ์สด ไมค์อัดเสียง สำหรับ สมาร์ทโฟน

คาดหวังผลแบบไหน

ผ่าให้ดูทีละท่อน

ที่คนพลาดกันจริง

ของที่ dev แนะนำ

AULA F75 Mechanical Keyboard (75%)

OBSBOT Meet SE เว็บแคม 1080P (AI ตามหน้า)

BOYA BY-V10/V20 ไมค์ไร้สาย ตัดเสียงรบกวน ไมค์ไลฟ์สด ไมค์อัดเสียง สำหรับ สมาร์ทโฟน

ให้กำลังใจ dev คนนี้