เจ็ดจุดที่รั่วทีละนิดทุกวัน
ที่พักเล็กไม่ได้แพ้ที่ห้องไม่สวยพอ
เจ้าของที่พักแปดถึงสี่สิบห้องที่ลงมือเองเกือบทุกอย่าง จะเริ่มคิดถึง AI ตอนที่แชตล้นจนตอบไม่ทัน แต่พอไล่ดูทั้งวันจริง ๆ จะเห็นว่าเวลากับเงินหายไปหลายทางพร้อมกัน และทางที่ใหญ่ที่สุดเป็นทางที่ไม่มีใครรู้สึกตัว เพราะมันไม่เคยผ่านมือเรา
เจ็ดจุด เรียงจากจุดที่รั่วมากที่สุดลงมา
- 1ค่าคอมของเว็บจอง มันหักจากราคาที่เราตั้งไว้แล้ว ไม่ได้หักจากกำไร แปลว่าทุกคืนที่ขายผ่านเว็บจอง เราขายถูกกว่าป้ายราคาตัวเองอยู่ตลอด
- 2ตอบช้าจนเขาไปจองที่อื่นแล้ว คนที่ทักมาถามห้องตอนสี่ทุ่ม คือคนที่กำลังตัดสินใจอยู่คืนนั้น พอได้คำตอบเก้าโมงเช้าก็สายไปแล้ว
- 3ห้องว่างวันจันทร์ถึงพฤหัส ลดราคาแล้วก็ยังว่าง เพราะสิ่งที่ขาดไม่ใช่ราคา แต่คือเหตุผลที่คนต้องมาวันอังคาร
- 4รีวิวที่ไม่ได้ตอบ หรือตอบตอนกำลังโมโห คะแนนที่ตกลงไปไม่ได้กระทบแค่ห้องนั้น แต่กดราคาที่เราขายได้ทุกคืนต่อจากนั้น
- 5หน้าประกาศที่คนเลื่อนผ่าน เพราะคำบรรยายลอกกันทุกที่ ไม่ได้ตอบคำถามที่คนกำลังเลือกถามจริง เช่นจอดรถได้ไหม เดินไปกินข้าวได้ไหม เช็คอินดึกได้ไหม
- 6เวลาที่หมดไปกับงานหลังบ้าน ห้องไหนต้องทำก่อน ของใช้เหลือเท่าไร เดือนนี้เหลือเงินไหม สามคำถามนี้กินเวลาทุกวันโดยไม่มีใครเห็น
