ภาค 0 · ชั่วโมงแรก
เริ่มจากงานที่ค้างอยู่จริง ไม่ใช่จากตัวอย่างในหนังสือ
คนส่วนใหญ่ที่ลองใช้ AI แล้วเลิก ไม่ได้เลิกเพราะมันไม่เก่ง แต่เลิกเพราะครั้งแรกที่ลอง เขาเอามาถามเล่น ๆ ว่า AI คืออะไร แล้วได้คำตอบยาว ๆ ที่เอาไปทำอะไรไม่ได้ บทนี้จะไม่ทำแบบนั้น เปิดกล่องจดหมายของคุณขึ้นมาเดี๋ยวนี้ แล้วหาอีเมลหนึ่งฉบับที่คุณดองไว้เพราะขี้เกียจตอบ ฉบับนั้นแหละคือโจทย์ของบทนี้ อ่านจบพร้อมทำตาม ใช้เวลาประมาณ 10 นาที และของที่ได้ออกมาคืออีเมลที่ส่งได้จริง ไม่ใช่ตัวอย่างสำหรับฝึก
ห้าขั้นตอน ทำตามตามลำดับ
- 1
เลือกอีเมลที่ค้าง แล้วก๊อปเนื้อทั้งฉบับ
เอาทั้งฉบับ ตั้งแต่บรรทัดแรกถึงบรรทัดสุดท้าย ไม่ต้องตัดให้สั้น เพราะสิ่งที่คุณคิดว่าไม่สำคัญ มักเป็นสิ่งที่ทำให้ AI รู้ว่าคนส่งกำลังหงุดหงิดหรือกำลังรีบ
- 2
บอกให้ครบสามอย่างก่อนสั่ง
คุณเป็นใครในเรื่องนี้ ผู้รับเป็นใคร และคุณอยากให้จบยังไง สามอย่างนี้คือสิ่งที่เพื่อนร่วมงานรู้อยู่แล้วแต่ AI ไม่รู้ ถ้าไม่บอก มันจะเดา และมันเดาแบบกลาง ๆ เสมอ
- 3
วาง prompt ในหน้าถัดไปแล้วกดส่ง
ยังไม่ต้องแก้อะไร ให้มันร่างมาก่อนหนึ่งรอบ
- 4
อ่านแล้วบอกว่าไม่ชอบตรงไหน ด้วยคำพูดธรรมดา
ไม่ต้องเขียน prompt ใหม่ พิมพ์สั้น ๆ ได้เลยว่า ยาวไป ตัดให้เหลือครึ่งเดียว หรือ อันนี้สุภาพเกินจนเหมือนไม่ใช่เรา เอาให้เป็นกันเองกว่านี้ การแก้ทีละจุดแบบนี้ได้ผลกว่าการเขียนคำสั่งยาว ๆ ครั้งเดียวมาก
- 5
อ่านออกเสียงหนึ่งรอบ แล้วส่ง
ขั้นนี้ห้ามข้าม ถ้าอ่านออกเสียงแล้วสะดุด แปลว่าผู้รับก็จะสะดุด แก้ตรงนั้นด้วยมือคุณเองแล้วส่งได้เลย
prompt สำหรับร่างอีเมลตอบ
ช่วยร่างอีเมลตอบกลับให้หน่อย บริบท - ฉันคือ [ตำแหน่งของคุณ] ที่ [ชื่อองค์กรหรือประเภทธุรกิจ] - คนส่งคือ [ผู้รับเป็นใครกับเรา] - สิ่งที่ฉันอยากให้เกิดขึ้นหลังเขาอ่านจบคือ [ผลที่ต้องการ] - โทนที่ต้องการ [สุภาพเป็นทางการ หรือ เป็นกันเองแบบเพื่อนร่วมงาน] - ความยาว ไม่เกิน [จำนวน] บรรทัด อีเมลที่ได้รับมา """ [วางอีเมลทั้งฉบับตรงนี้] """ เงื่อนไข - ถ้ามีข้อมูลที่ฉันยังไม่ได้ให้และจำเป็นต้องใช้ ให้ถามฉันก่อน อย่าเดาแล้วเขียนลงไป - ห้ามใส่ตัวเลข วันที่ หรือชื่อคน ที่ไม่ได้อยู่ในอีเมลต้นฉบับหรือในบริบทที่ฉันให้
ช่องที่ต้องเติมเอง
- [ตำแหน่งของคุณ]
- เจ้าหน้าที่ฝ่ายจัดซื้อ
- [ชื่อองค์กรหรือประเภทธุรกิจ]
- บริษัทรับเหมาก่อสร้างขนาดกลาง
- [ผู้รับเป็นใครกับเรา]
- ผู้ขายที่เราสั่งของด้วยประจำ
- [ผลที่ต้องการ]
- เขายืนยันวันส่งของกลับมาภายในวันนี้ โดยที่เรายังไม่ต้องรับปากเรื่องราคา
- [จำนวน]
- 8
- [สุภาพเป็นทางการ หรือ เป็นกันเองแบบเพื่อนร่วมงาน]
- เลือกมาหนึ่งอัน ลบอีกอันทิ้ง อย่าปล่อยให้มันเลือกเอง
- [วางอีเมลทั้งฉบับตรงนี้]
- ก๊อปทั้งฉบับรวมหัวข้อและคำลงท้าย ไม่ต้องตัดให้สั้น
ผลที่ควรได้
ควรได้อีเมลที่มีโครงชัด คือทวนสิ่งที่เขาถาม ตอบให้ตรง แล้วปิดด้วยสิ่งที่เราอยากให้เขาทำต่อ ถ้ามันเขียนวันที่หรือตัวเลขที่คุณไม่เคยให้ แปลว่ามันเดา ให้บอกกลับไปว่าห้ามเดา แล้วสั่งใหม่
ทำไมคนสั่งเหมือนกันแต่ได้ผลไม่เท่ากัน
สั่งแบบที่ได้ของกลาง ๆ
- ช่วยเขียนอีเมลตอบลูกค้าให้หน่อย
- ไม่บอกว่าเราเป็นใคร มันเลยเขียนเป็นเสียงพนักงานบริษัททั่วไป
- ไม่บอกว่าอยากให้จบยังไง มันเลยปิดท้ายด้วยประโยคขอบคุณลอย ๆ
- ไม่ให้ต้นฉบับ มันเลยตอบสิ่งที่มันคิดว่าลูกค้าน่าจะถาม
สั่งแบบที่ส่งออกไปได้เลย
- ให้ต้นฉบับทั้งฉบับ ไม่ตัดทอน
- บอกตำแหน่งของเราและความสัมพันธ์กับผู้รับ
- บอกผลที่อยากได้เป็นการกระทำ ไม่ใช่ความรู้สึก
- สั่งห้ามเดาข้อมูลที่ไม่ได้ให้ ไว้เป็นบรรทัดสุดท้ายเสมอ
prompt สำหรับดึงให้กลับมาเป็นสำนวนของคุณ
อันนี้ยังไม่เหมือนที่ฉันเขียนเอง นี่คือตัวอย่างอีเมลที่ฉันเคยเขียนเองสามฉบับ """ [วางอีเมลเก่าของคุณ 3 ฉบับ] """ ช่วยเขียนฉบับเมื่อกี้ใหม่ ให้ใช้ความยาวประโยค คำขึ้นต้น คำลงท้าย และระดับความเป็นทางการ แบบเดียวกับสามฉบับนี้ เนื้อหาคงเดิม
ช่องที่ต้องเติมเอง
- [วางอีเมลเก่าของคุณ 3 ฉบับ]
- ไปที่โฟลเดอร์อีเมลที่ส่งแล้ว หยิบฉบับที่คุณพอใจมาสามฉบับ ไม่ต้องเลือกฉบับที่ดีที่สุด เอาฉบับที่เป็นตัวคุณที่สุด
ผลที่ควรได้
ฉบับใหม่ควรอ่านแล้วรู้สึกว่าเป็นเราเขียน ถ้ายังแข็งอยู่ ให้เพิ่มตัวอย่างเป็นห้าฉบับ จำนวนตัวอย่างมีผลมากกว่าการอธิบายสำนวนของตัวเองเป็นคำพูด
สามอาการที่แปลว่าคุณยังบอกไม่พอ ไม่ใช่ AI ไม่เก่ง
- 1ได้คำตอบที่ถูกทุกอย่างแต่เอาไปใช้ไม่ได้ แปลว่าคุณยังไม่ได้บอกว่าอยากให้จบยังไง
- 2ได้คำตอบที่ยาวเกินไปทุกครั้ง แปลว่าคุณยังไม่ได้กำหนดความยาวเป็นตัวเลข
- 3มันใส่ข้อมูลที่คุณไม่เคยให้ แปลว่าคุณยังไม่ได้สั่งห้ามเดา และนี่คือข้อที่อันตรายที่สุดในสามข้อ
3บรรทัด
จำนวนบรรทัดของบริบทที่ทำให้ผลลัพธ์ต่างกันมากที่สุด คือ เราเป็นใคร ผู้รับเป็นใคร และอยากให้จบยังไง
แบบฝึกหัดก่อนไปบทถัดไป
- ทำหาอีเมลค้างอีกสองฉบับที่คนละเรื่องกัน แล้วทำซ้ำทั้งห้าขั้น จับเวลาไว้ด้วย
- สังเกตฉบับที่สองควรเร็วกว่าฉบับแรกอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง ถ้าไม่เร็วขึ้น แปลว่าคุณกำลังเขียน prompt ใหม่ทุกครั้งแทนที่จะแก้ทีละจุด
- เก็บเซฟ prompt ที่ใช้ได้ผลไว้ในไฟล์เดียว ภาค 6 จะเอามาทำเป็นเทมเพลตที่กดใช้ได้ทุกวัน