สั่งยังไงให้ได้ของที่ใช้ได้เลย สูตร 4 ส่วน

สี่ส่วน ทีละส่วน

1. 1

   ส่วนที่ 1 บริบท คุณเป็นใคร เรื่องนี้เกิดกับใคร

   สองถึงสามบรรทัดพอ ตำแหน่งของคุณ ประเภทธุรกิจ และคนที่เกี่ยวข้องเป็นใครกับคุณ ส่วนนี้คือตัวที่เปลี่ยนคำตอบมากที่สุด และเป็นส่วนที่คนข้ามบ่อยที่สุด

2. 2

   ส่วนที่ 2 งานที่ต้องการ พร้อมของที่ให้ไปด้วย

   บอกเป็นการกระทำ ไม่ใช่หัวข้อ เช่น แตกบันทึกประชุมนี้เป็นสิ่งที่ต้องทำ ไม่ใช่ เรื่องประชุม แล้วแนบของจริงไปด้วยเสมอ อย่าเล่าให้ฟังว่าในไฟล์มีอะไร

3. 3

   ส่วนที่ 3 รูปแบบผลลัพธ์ หน้าตาของสิ่งที่คุณจะเอาไปใช้

   ตาราง หรือ ข้อ ๆ หรือ ย่อหน้า ยาวเท่าไร ภาษาอะไร ระบุเป็นตัวเลขได้ให้ระบุ ไม่เกิน 8 บรรทัด ชัดกว่า สั้น ๆ เสมอ

4. 4

   ส่วนที่ 4 ข้อห้าม เส้นที่ห้ามข้าม

   อย่างน้อยต้องมีข้อนี้ ห้ามใส่ตัวเลข วันที่ หรือชื่อคน ที่ไม่ได้อยู่ในข้อมูลที่ฉันให้ ถ้าข้อมูลไม่พอให้ถามก่อน ข้อเดียวนี้กันปัญหาที่แก้ยากที่สุดคือ AI แต่งข้อมูลขึ้นมาแล้วดูน่าเชื่อ

งานเดียวกัน สั่งสองแบบ

สี่ประโยคที่ใช้แก้ทีละจุด แทนการเขียนคำสั่งใหม่ทั้งอัน

• สั้นลงตัดให้เหลือครึ่งเดียว เก็บเฉพาะข้อที่ต้องตัดสินใจ
• โทนอันนี้เป็นทางการเกินจนไม่เหมือนเรา เอาให้เป็นกันเองขึ้นแต่ยังสุภาพ
• ตรวจชี้มาทีละบรรทัดว่าข้อมูลตรงไหนมาจากของที่ฉันให้ ตรงไหนคุณเติมเอง
• ต่อยอดทำอีกสามแบบที่ต่างกันจริง ๆ แล้วบอกด้วยว่าแบบไหนเหมาะกับคนอ่านที่ฉันบอกไว้ที่สุด

แบบฝึกหัดปิดภาค 0

• ทำเอาแม่แบบเปล่าไปเติมกับงานที่คุณทำทุกสัปดาห์หนึ่งงาน แล้วเซฟไว้เป็นไฟล์ชื่องานนั้น
• วัดใช้ซ้ำสัปดาห์หน้าโดยเปลี่ยนแค่ของที่ให้ ถ้ายังต้องแก้ผลลัพธ์เยอะ แปลว่าส่วนที่ 3 หรือ 4 ยังไม่ละเอียดพอ
• ต่อภาค 1 จะเอาสูตรนี้ไปลงรายละเอียดกับงานเอกสารและอีเมลทั้งหมด ตั้งแต่ร่าง สรุป ตอบ ไปจนถึงปรับให้เป็นเสียงของคุณเอง